Mecbure, Arapça kökenli bir sıfattır ve “zorunda kalmış, sıkıntı çekmiş” anlamına gelir. Nişanyan'a göre sözcüğün olağan anlamı “zorlanmış, isteksizce kabul eden”dir. Ancak eski sözlüklerde iki ayrı anlam daha görülür: “yoksulken zenginleşmiş” ve “kemik kırığı iyileşmiş”. Bu iki eski anlam, kişi adı olarak seçilmesine daha olumlu bir arka plan sağlar.
Günlük dildeki “mecbur” sözcüğü yüzünden ilk duyuşta olumsuz bir çağrışım akla gelebilir; adı seçerken eski anlamları bilmek yararlıdır. Benzer isimler arasındaki Mebrure ve Mesrure aynı kalıpta, -ure ile biten kız adlarıdır.