Maarif, Arapça kökenli çoğul bir sözcüktür; Nişanyan Adlar adı Marif başlığı altında “beceriler, nitelikler” karşılığıyla kaydeder ve özgün yazımını معارف olarak verir. Kayda göre Arapça sözcüğün kök anlamı “ayırt edici özellikler, üstün nitelikler”dir. Sözcüğün eğitim işlerinin yönetimi anlamı ise Yeni Osmanlı Türkçesi döneminde, 1830'larda ortaya çıkmıştır. Nişanyan, kişi adlarında sözcüğün bu ilk anlamının gözetildiğinin düşünülebileceğini belirtir. TDK ise adı bilgi ve kültür diye açıklar.
Maarif Vekâleti gibi eski kurum adları nedeniyle ad bugün de eğitimi çağrıştırır. Ma-a-rif diye üç hecede okunur; yan yana gelen iki a ayrı ayrı söylenir. Benzer isimler arasındaki Maruf ve Kâşif de Arapça kökenli, bilgi ve tanınırlık fikrine yakın erkek adlarıdır.