Kutsalan, kut sözcüğü ile salmak fiilinin sıfat-fiil biçimi salan'ın birleşmesinden oluşur. Kut, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *kut (talih, uğur) sözcüğüne dayanır; Vikisözlük ayrıca gökten verilen yönetme yetkisi anlamını kaydeder. Salmak, Ana Türkçe *sal- (koymak, atmak, indirmek) köküne dayanır ve bugün serbest bırakmak, göndermek, dışarı vermek anlamlarını taşır. Birlikte uğur saçan, çevresine kut gönderen kişi anlamı çıkar; TDK de adı uğur getiren, kutlu kişi diye açıklar.
Kutsalan üç hecede okunur (Kut-sa-lan) ve ilk duyuşta kutsal sözcüğü öne çıkar; ad kutsal ile -an'dan değil, kut ile salan'dan kurulur, ancak bu ses yakınlığı adı kulağa tanıdık getirir. Ekler kalın ünlülüdür: Kutsalan'a, Kutsalan'ın. Benzer isimler arasındaki Kutsalar aynı yapının geniş zamanlı biçimidir; Kutsan ve Kutsel de kut ile başlar.