Kutsalar, kut sözcüğü ile salmak fiilinin geniş zaman biçimi salar'ın birleşimidir; yani “kut salar, uğur gönderir” diye okunabilir. Kut, Eski Türkçede de bilinen ve Ana Türkçe *kut biçimine dayanan bir sözcüktür; talih, mutluluk ve uğur demektir. Salmak, Ana Türkçe *sal- köküne uzanır; Vikisözlük bu fiil için serbest bırakmak, göndermek ve dışarı vermek anlamlarını kaydeder. TDK adı Kutsalan ile aynı biçimde, uğur getiren ve kutlu kişi diye açıklar.
Kutsalar ile Kutsalan yalnızca son hecede ayrılır: biri “salan”, öteki “salar” biçimindedir. Ad üç hecede okunur (Kut-sa-lar) ve kalın ünlülüdür: Kutsalar'a, Kutsalar'ın. Sondaki -lar sesi Türkçedeki çoğul ekini andırdığı için ad ilk duyuşta “kutsallar” gibi anlaşılabilir; söylerken tek l'nin vurgulanması yararlı olur. Benzer isimler arasındaki Işılar da -lar ile biten bir kız adıdır.