Kurşun, Türkçenin eski metal adlarından biridir. Nişanyan Sözlük sözcüğü Eski Türkçe koruġjın biçimine bağlar ve Moğolca aynı anlamdaki ḳorguljin ile eş kökenli sayar; Divanü Lugati't-Türk'te Kaşgarlı, Oğuzların bazı sesleri atarak kuşun dediğini not eder. Kubbealtı Lugatı da sözcüğün Moğolcaya, Farsçaya ve Balkan dillerine geçtiğini belirtir. Nişanyan Adlar'a göre Eski Anadolu Türkçesinde kurşum ve kurşun biçimleri eşit sıklıkta görülür.
Kubbealtı'da kurşun iki anlamla açıklanır: ağır, yumuşak, kolay işlenen grimsi metal ve hafif silahlarda kullanılan mermi. Kurşun kalem ve kurşun renginde anlamındaki kurşuni aynı sözcükten gelir. Ad, metalin ağırlık ve sağlamlık çağrışımını taşıyabilir. İki heceli ad n ile biter ve Kansun ile Koygun gibi adlarla ses bakımından benzerdir.