Durgun, hareketsiz, sakin ve dingin anlamındaki Türkçe sözcükten alınmış bir addır. Nişanyan Sözlük'e göre sözcük Eski Türkçede turkun biçimiyle “duran (su)” anlamında geçer; Kaşgarî bu sözcüğü durgun su için kullanır. Sözcük tur- “durmak” fiiline +gUn ekinin getirilmesiyle türetilmiştir. Nişanyan Adlar ise iki yönlü bir karşılık verir: “duran” ve “yaşayan”. Böylece ad, durmak fiilinin ayakta kalmak ve yaşamak anlamına da açılır.
Gündelik dilde durgun sözcüğü kimi zaman neşesiz ya da dalgın bir hâli de anlatır; adı seçerken bu çağrışımı bilmek işe yarar. Benzer isimler arasındaki Durşen de aynı dur- fiiliyle başlar. Ünsüzle biten iki heceli yapısı, ünlüyle başlayan soyadlarında akıcıdır.