Kortaş, kor ve taş sözcüklerinin birleşmesiyle oluşur. Kor, Osmanlıca qor üzerinden Ana Türkçe *kōr'a dayanır; tamamen yanarak ateş durumuna gelmiş odun ya da kömür anlamındadır. Taş, Ana Türkçe *tāĺ'dan gelir; kaya parçası, değerli taş ve anıt taşı anlamlarını taşır ve Türkçe Vikisözlük'te erkek adı olarak da kayıtlıdır. İki öğe yan yana gelince ateşte kızarmış bir taş imgesi doğar. TDK adı canlı, kıpır kıpır ve ateşli biri diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Koldaş ses bakımından yakındır; ancak oradaki -daş bir ektir, Kortaş'taki taş ise bağımsız bir sözcük olarak okunur. Kortan ve Kortay da kor öğesiyle başlayan iki heceli adlardır. Kortaş iki hecede okunur (Kor-taş) ve kalın ünlülüdür: Kortaş'a, Kortaş'ın. Ş ile biten kısa yapısı, ünlüyle başlayan bir soyadıyla yumuşak bir geçiş sağlar.