Konan, konmak fiilinin sıfat-fiil biçimidir ve “gelip yerleşen, konaklayan” anlamını taşır. Konmak, Osmanlıca üzerinden gelir ve Eski Türkçedeki qon- fiiliyle akrabadır; Türkmencedeki gonmak da aynı kökten gelir. Vikisözlük bu fiil için kuşun bir yere inmesi, yolculukta geceyi bir yerde geçirmek ve kısa bir süre için bir yere yerleşmek anlamlarını kaydeder. Bir eve gelip konaklayan kişi misafir olduğu için TDK'nin adı konuk, misafir diye açıklaması bu anlamlarla örtüşür.
Konan iki hecede okunur (Ko-nan) ve tamamen kalın ünlülüdür: Konan'a, Konan'ın. Kısa ve yumuşak sesli yapısı, iki ya da üç heceli soyadlarıyla akıcı bir bütün oluşturur. Benzer isimler arasındaki Koman, Korman ve Korkan da -an ile biten iki heceli erkek adlarıdır. Konak ve Konuk da misafirlik anlamıyla ilişkili adlardır.