Köken, Türkçede kök, asıl ve bir şeyin çıktığı yer anlamına gelen sözcüktür; Nişanyan Adlar da ada “kök, köken” karşılığını verir. Kayıttaki kısa not adın kime verildiğiyle ilgilidir: son dönemde daha çok erkek adı olarak kullanılmaktadır. TDK sözcüğün daha az bilinen bir anlamını da sayar; kavun, karpuz ve kabakta yerde sürünerek uzayan dallara da köken denir.
Gündelik dilde sık geçen bir sözcük olduğundan cümle içinde adla sözcük birbirine karışabilir; sade ve anlamı herkesçe bilinen bir ad isteyenler için bu bir avantaj da sayılabilir. Kö-ken diye iki hecede okunur ve n ile bittiği için ünlüyle başlayan soyadlarına yumuşakça bağlanır. Benzer isimler arasındaki Kökel ve Göken, tek sesle ayrılan yakın biçimlerdir.