Kökel, TDK'de kök ve el sözcüklerinden kurulmuş bir ad olarak açıklanır; Nişanyan Adlar ise adı Kürtçe kökenli sayar ve anlamını “perçem, saç lülesi” diye verir. Kayıttaki not adın coğrafyasını çok net çizer: Kökel adını taşıyanların tamamı, Irak sınırındaki son derece uzak ve dağlık ilçeler olan Beytüşşebap ile Uludere'nin kırsalındandır. Yakındaki Cizre ilçesinin göçebe Kürt aşiretlerinde ise ad Kukel biçiminde görülür.
Kök ve el diye ayrıştırılınca Türkçe bir ad gibi görünmesi, adın kayıtlı kökenini gölgede bırakır; iki kaynak arasındaki bu farkı seçim yaparken bilmek gerekir. Kö-kel diye iki hecede okunur, ince ünlülü olduğu için ekler de ince gelir (Kökel'in, Kökel'e). Benzer isimler arasındaki Köken ve Gökel ses bakımından yakın ama ayrı kökenli adlardır.