Kıyasettin, Arapça Gıyaseddin adının bir söyleniş biçimidir ve “dinin yardımına erişen” anlamına gelir. Nişanyan'a göre Gıyaseddin, 13. yüzyılda üç Anadolu Selçuklu hükümdarının ve 14. yüzyılda Delhi'deki Tuğluk hanedanının kurucusunun adıdır. Gıyaseddin Keyhüsrev ve Gıyaseddin Keykubad gibi Selçuklu sultanları bu adla tanınır.
G yerine K ile söylenen bu biçim, adın halk ağzındaki telaffuzunu yansıtır. Benzer isimler arasındaki Kemalettin, Kutbettin ve Kadrettin aynı -ettin sonuyla kurulmuştur. Uzun bir ad olduğu için kısa bir soyadıyla daha dengeli durur.