Kiram, Arapçada “ulular, büyükler” anlamına gelen çoğul bir sözcüktür ve Nişanyan Adlar'da Kiramen biçimiyle birlikte kaydedilir; özgün yazımı كِرام. Adın Kur'an'la doğrudan bağı vardır: İnfitar suresinin 9–12. ayetlerinde anılan Kiramen Kâtibîn, insanın iyi ve kötü işlerini yazdığına inanılan meleklerin adıdır. TDK'nin verdiği cömertler, eli açık olanlar ve soylular anlamı da aynı kökten gelir.
Kerim adıyla aynı kökü paylaşır; Kerim tekil, Kiram ise çoğul biçim gibi düşünülebilir. Ki-ram diye iki hecede okunur, ikinci hece kalın olduğundan ekler de kalın gelir (Kiram'ın, Kiram'a). Benzer isimler arasındaki Kirami ise adın ilgi eki almış, “ululara ait” anlamındaki biçimidir.