Kaynar, kaynamak fiilinin geniş zaman biçimidir ve Kaynak adının bir biçimi olarak kabul edilir. Kaynamak, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *kayïn- fiiline dayanır; Kazakça qaynaw, Özbekçe qaynamoq ve Azerice qaynamaq aynı kökten gelir. Vikisözlük'ün Türkçe sürümü kaynar sözcüğünün ad olarak da kullanıldığını gösterir: kaynak, pınar anlamının yanında, lohusa kadına ve onu ziyarete gelenlere ikram edilen şekerli bir içeceğin adı da kaynardır. Sözcük ayrıca kaynamakta olan, fokurdayan anlamını taşır.
Son anlamıyla ad, bir doğumun ardından yapılan ikramı da anar. Kaynar iki hecede okunur (Kay-nar) ve r ile bittiği için ünlüyle başlayan soyadlarına akıcı biçimde bağlanır; ekler kalın ünlülüdür: Kaynar'a, Kaynar'ın. Benzer isimler arasındaki Vardar, Munar ve Çavdar da -ar ile biten iki heceli adlardır; Kaynarkan ise aynı sözcüğü kan ile birleştirir.