Kan, Nişanyan'a göre bağımsız bir ad olarak her zaman Kağan ya da Kaan anlamına gelir. Çoğu örnekte Oğuz Kan, Mehmet Kan gibi birleşik adların tamamlayıcısıdır. Yeni Türkçe adlarda en sık kullanılan kurucu öğelerden biridir; bileşiklerde bazen “kağan, hükümdar”, bazen de “kan, soy” anlamı verir ve çoğu kez Han ile eşdeğerdir: İlhan ile İlkan, Serhan ile Serkan gibi. Kağan ise eski Türk ve Moğol devletlerinde hükümdar unvanının çağdaş biçimidir ve 1957'den beri kişi adı olarak görülür.
Tek heceli, çok kısa bir ad olduğu için daha çok ikinci ad olarak tercih edilir. Benzer isimler arasındaki Kaan, Kağan ve Hakan aynı unvanın biçimleridir.