İçim iki ayrı biçimde okunabilen bir addır; Nişanyan Adlar da iki anlamı birlikte verir: “bir yudum” ve “iç dünyam”. Birinci okumada ad, içmek fiiline -im ekinin eklenmesiyle yapılmıştır; bir içim su sözündeki gibi bir defada içilen miktarı anlatır. İkinci okumada ise iç sözcüğüne birinci tekil kişi iyelik eki gelmiştir. Nişanyan Sözlük iki kökü ayrı ayrı kaydeder: içmek Eski Türkçe iç- fiilinden gelir ve en eski tanığı Irk Bitig'de su içip ot yiyerek ölümden kurtulan bir canlıyı anlatır.
Öteki kök olan iç, Eski Türkçede dışın karşıtıdır; 735 tarihli Orhun Yazıtları'nda bir yapının içini ve dışını süsletmekten söz edilir. TDK Kişi Adları Sözlüğü ad için hoş, güzel anlamını verir. Kaynaklar iki okumadan birini seçmez. Ad, m ile bittiği için ek alırken İçim'i, İçim'e biçimini alır.