Hıfziye, Arapça hıfz sözcüğüne dayanır ve Nişanyan Adlar'a göre Hıfzı adının kadın biçimidir. Kubbealtı Lugatı hıfzın üç anlamını verir: koruma, saklama; ezberleme; ve özel olarak Kur'an'ın tamamını ezberleme. Nişanyan Adlar'ın çevirisi “korunmuş”tur; ad bu yüzden koruma anlamını öne alır.
Sözlükteki hıfzetmek fiili Arapça sözcük ile Türkçe etmek fiilinin birleşimidir ve hem korumak hem ezberlemek anlamında kullanılır; hıfza çalışmak deyimi de Kur'an'ı ezberlemeye çalışmayı anlatır. Ad, Hamiye, Harbiye ve Basriye gibi -iye ekli kız adlarıyla aynı kalıptadır. İlk hecedeki ı'nın yazımda korunması adın doğru okunması için önemlidir; Hifziye yazımı farklı bir söyleyişe yol açar.