Harbiye, Arapça harb (“savaş”) sözcüğünden gelen harbî sıfatıyla ilişkilidir; özgün yazımı حربيّة biçimindedir ve TDK sözlüğü adı savaşla ilgili diye açıklar. Nişanyan Adlar adın iki ayrı anlamda kullanıldığını belirtir. Erkek adlarında Harbiye, Kara Harp Okulu'nu anar. Kadın adlarında ise harbî sıfatının dişil biçimidir ve “savaşçı” anlamı taşır. Kayda göre Harbiye, Kürt yörelerinde yaygın bir kadın adıdır.
Sözlükte kız adı olarak geçen Harbiye, aynı zamanda Osmanlı'dan kalma askerî okulun ve İstanbul'daki semtin adı olarak da tanınır; ad bu yüzden askerî bir çağrışım taşıyabilir. Har-bi-ye diye üç hecede okunur. Benzer isimler arasındaki Hükmiye, Hıfziye ve Fikriye aynı -iye sonunu taşır.