Hepgül, Nişanyan Adlar'da Türkçe kayıtlıdır ve “her zaman gülümse” diye çevrilir. Bu yorumda ikinci öğe çiçek adı değil gül- fiilidir; Nişanyan Sözlük bu fiili Eski Türkçe kül- “gülmek” fiiline bağlar. Hep sözcüğünün geçmişi daha karışıktır: sözlüğe göre Orta Türkçe ham ya da hem “tüm, tümü, daima” ile eş kökenli olabilir, ama bu kesin değildir; o sözcük de Farsça ham'dan alınmıştır. Hep ya da hab biçimi yalnız Türkiye Türkçesinde ve bazı Çağatayca metinlerde görülür, ses değişiminin nedeni ise açık değildir.
Ad, çiçek anlamıyla okunduğunda “hep gül gibi kalan” yorumuna da açıktır; Nişanyan Adlar'ın tercihi ise fiildir. Saygül, Sevgül ve Tekgül gibi adlar da gül'ü ikinci öğe olarak kullanır. Hepşen ise aynı hep öğesini neşeli anlamındaki şen ile birleştirir.