İlgül, Türkçe il ile Farsça kökenli gül'ün birleşimi olarak okunabilir. İlk öğe il, Nişanyan Sözlük'e göre Eski Türkçe “devlet” sözcüğüdür; 1317 tarihli Mantıku't-Tayr çevirisinde sözcük “ilde”, yani ülkede biçimiyle geçer. Gül ise Farsça gul'dan alınmıştır; sözlüğe göre Farsçadaki eski v- sesi gu-'ya dönüşmüş, Zazaca vıl “gül” ise eski önsesi korumuştur. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı memleketin güzeli diye açıklar.
Nişanyan Adlar'ın Gül kaydındaki not, bu tür adların yapısını anlamaya yardım eder: gül, Türkçe kadın adlarında en yaygın kadınlık belirtecidir ve herhangi bir adın önüne ya da arkasına serbestçe eklenebilir. İlgül'de de bu öğe il sözcüğünün ardından gelmiştir. Yılgül, Tekgül ve Sevgül aynı biçimde gül ile biten kadın adlarıdır.