Heper, hep ve er sözcüklerinden kurulmuştur; Nişanyan Adlar adı Türkçe sayar ve karşılığını “her zaman yiğit” diye verir. Nişanyan Sözlük'e göre hep, Orta Türkçedeki ham ya da hem “tüm, tümü, daima” sözcüğüyle eş kökenli olabilir; bu sözcük de Farsça ham'dan alınmıştır, ama sözlük bağlantıyı kesin saymaz. Hep ve hab biçimlerinin yalnız Türkiye Türkçesinde ve bazı Çağatayca metinlerde görüldüğü, ses değişiminin nedeninin ise açık olmadığı da notta yazılıdır. 1500 dolaylarına tarihlenen Dede Korkut Kitabı sözcüğün eski tanıklarındandır.
Er ise Eski Türkçedeki biçimini koruyan “adam, kişi” sözcüğüdür. TDK Kişi Adları Sözlüğü'nde de ad hep yürekli olan kişiyi anlatır. Anadolu ağızlarında hemi ve hemisi biçimlerinin yaygın olduğunu da Nişanyan Sözlük not eder. Heper, Beker ve Bener gibi er ile biten iki heceli erkek adlarıyla aynı kalıptadır.