Hatime, Arapça ḫātime sözcüğüdür ve son, nihayet anlamına gelir. Kubbealtı Lugatı sözcüğü ḫātim “bitiren, sona erdiren; mühürleyen” sıfatına bağlar ve anlamlarını sıralar: son; yazılı bir eserin özet niteliğindeki kapanış bölümü; resmî yazılarda gönderildiği makama göre kalıplaşmış bitiş cümlesi. Hâtime çekmek ve hâtime vermek deyimleri bir işi sona erdirmek demektir. Ad, Nişanyan Adlar'a göre Hatem'in kadın biçimidir ve “sonuncu” anlamı taşır.
Aynı kökten gelen hatim, Kubbealtı'ya göre bitirme, tamamlama ve özellikle Kur'an'ı baştan sona okumadır; hatim indirmek deyimi buradan gelir. Hatime, Hatıra ile ilk hecesini paylaşır, ama hatıra akla gelen anlamındaki başka bir Arapça köke dayanır. Üç heceli ad, Hatife ve Hafide ile aynı ses kalıbındadır.