Kâzime, Arapça Kâzım adının dişil biçimidir; özgün yazımı كاظمة şeklindedir. Nişanyan Adlar adı öfkesini dizginleyen kadın anlamıyla kaydeder. Kökteki k-z-m, Arapçada bir şeyi içinde tutma, yutkunma fikrini taşır; ad bu yüzden sinirini dışa vurmayan, sabırlı kişiyi anlatır. Kâzım lakabı İslam tarihinde Şii geleneğinin yedinci imamı Musa Kâzım ile tanınır. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı öfkesine ve hırsına söz geçirebilen kişi diye açıklar.
Şapkalı â, ilk hecenin ince k ile söylenmesini sağlar: “kâ-zi-me”. Benzer isimler arasındaki Kadime, Nadime ve Rasime aynı -ime sonuyla biten kadın adlarıdır; özellikle Kadime ile karışabilir.