Hatice Meva, Hatice ile Meva adlarının birleşimidir. Hatice Arapça “erken doğan” demektir; Nişanyan Adlar'a göre Peygamber'in ilk eşi Hz. Hatice, Kübra unvanıyla anılır. Kayıt adın yöresel yazılışlarını da verir: Batı ve İç Anadolu'da Hatice ve Hatiyce, doğu illerinde Hadice, Rize'de Hatçe ve Hatiçe, Balkan göçmenleri arasında ise Atçe, Aççe ve Acçe biçimleri görülür. Meva ise Kur'an'da geçen ve “cennet” anlamında kullanılan bir sözcüktür; Nişanyan'a göre İslam geleneğinde cennetin dördüncü katı sayılır. Sözcüğün temel anlamı “yurt, barınak”tır.
Hatice üç, Meva iki heceli olduğu için ad Ha-ti-ce Me-va diye beş hecede okunur ve iki ad ayrı yazılır. Köklü Hatice'nin ardından gelen kısa Meva, birleşime hafif bir kapanış verir. Benzer isimler arasındaki Hatice Erva da aynı yapıda kurulmuş ikili bir addır.