Hakkulu, hak ve kul sözcüklerine iyelik ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir erkek adıdır; ad “Hak'kın kulu” anlamına gelir. Hak, Vikisözlük'e göre Osmanlıca üzerinden Arapça ḥaqq sözcüğünden gelir; adalet, doğruluk, gerçek anlamlarının yanında dinî kullanımda Allah'ı da karşılar. Kul, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi aracılığıyla Ana Türkçe *kul (köle, hizmetkâr) sözcüğüne dayanır; dinî anlamda Yaratıcı'ya ibadetle yükümlü varlığı anlatır. Ad, Arapçadaki Abdullah türü adların Türkçe kurulmuş bir karşılığı gibidir.
Benzer isimler arasındaki Yurtkulu da aynı kul öğesini taşır; Aymutlu, Aykutlu ve Tankutlu ise -lu sesiyle biten, sesçe yakın adlardır. Hakkulu üç hecede okunur (Hak-ku-lu); ortadaki çift k iki heceye bölünür ve açıkça söylenmelidir. Ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Hakkulu'ya, Hakkulu'nun.