Güvenç, Türkçe güven sözcüğüyle ilişkili bir addır; Nişanyan Adlar anlamını “emin, kesin” diye verir, Vikisözlük de adı emin diye açıklar. Kayda göre adın tarihî bir dayanağı vardır: Hacı Bektaş-ı Veli menakıbnamesinde anılan Güvenç Abdal, Karadeniz bölgesinde Alevî-Bektaşî geleneğinin kurucu isimlerinden biri sayılır. Buna karşın Nişanyan, kişi adı olarak Güvenç'in modern dönemde 1935'ten önce duyulmuş görünmediğini belirtir.
Yani ad, eski bir dervişin adını taşısa da bugünkü kullanımı 1930'ların ortasından sonra başlar. Gü-venç diye iki hecede okunur; sondaki ç, ünlüyle başlayan ek alınca yazıda korunur ama söylenişte c'ye yumuşar (Güvenç'e). Benzer isimler arasındaki Gönenç ve Göyünç aynı -nç sonunu taşır.