Günyüz, “gün” ve “yüz” sözcüklerinden oluşmuş görünür; olası anlamı “güneş yüzlü, aydınlık yüzlü”dür. Nişanyan Adlar'da ad Türkçe kökenli olarak geçer, fakat anlam bölümü boştur. Nişanyan Sözlük gün'ü güneşi ve gündüzü karşılayan Eski Türkçe kün'e bağlar; yüz ise Eski Türkçede yüzey ve çehre anlamlarını taşıyan yüz ya da üz sözcüğünden gelir.
İki hecede “gün-yüz” diye söylenir ve Gündüz ile yalnız bir ses farkı vardır; yazımda ve söylenişte karıştırılmaması için dikkat gerekir. Benzer adlardan Günyıl, Günsav ve Günkan da gün ile başlayan iki heceli erkek adlarıdır.