Günşen, gün ve şen sözcüklerinin birleşimidir; olası anlamı “günü şen olan”dır. Nişanyan Adlar iki öğeyi ayrı kayıtlarda açıklar: gün Türkçedir ve erkek ile kadın adlarında eşit sıklıkta kullanılır, şen Farsçadır ve mutlu, neşeli, parlak anlamlarını taşır. Nişanyan Sözlük şen'in geçmişine dair ilginç bir bilgi verir: sözcük Ermenice “meskûn, mamur; köy” anlamındaki şén ile eş kökenlidir ve tanıksız bir Orta Farsça *şēn biçiminden alınmıştır. Kâbusname çevirisinde köyü şen tutmak, bayındır tutmak anlamında geçer.
Gün öğesinin iki cinsiyette de yaygın olması, adın hem kız hem erkek çocuklara verilebilmesine uygun düşer. Ş sesi ikinci hecenin başındadır; Günsen diye yazılırsa şen'in yerini sen alır ve ad başka bir sözcüğe döner. Hepşen de aynı şen öğesiyle biten bir addır.