Günsav, gün ve sav sözcüklerinden kurulmuştur. Sav, Vikisözlük'e göre Ana Türkçe *sāb'a dayanan eski bir sözcüktür; 17. yüzyılda kullanımdan düşmüş, dil devrimi sırasında iddia ve dava gibi alıntı sözcüklerin karşılığı olarak yeniden canlandırılmıştır. Bugün tez, ileri sürülen düşünce, haber ve söz anlamlarını taşır. Gün, Eski Türkçede güneş anlamını da taşıyan kün'den gelir. TDK adı, güneşin herkese ulaşması gibi çevresini etkileme dileği diye yorumlar; bu, sav sözcüğünün söz ve düşünce anlamından yola çıkan serbest bir okumadır.
Benzer isimler arasındaki Günsar ve Günçağ da gün ile başlayan iki heceli erkek adlarıdır; Göksav ve Gençsav ise aynı sav öğesini taşır. Günsav iki hecede okunur (Gün-sav). Son hece kalın ünlülü olduğundan ekler a'lı gelir: Günsav'a, Günsav'ın. Kısa yapısı çok heceli soyadlarıyla rahat birleşir.