Günebakan, Vikisözlük'te ayçiçeğinin adı olarak kayıtlıdır. Sözcük Osmanlıcadaki “güne bakan” söyleyişinden gelir; yapısında gün sözcüğü, yönelme eki ve bakmak fiilinin sıfat-fiil biçimi bakan bulunur. Sözcüğün tam karşılığı “güneşe bakan”dır; Azericedeki günəbaxan da aynı yapıdadır. Gün, Ana Türkçe *kün'e dayanır ve eski dilde güneş anlamını taşır. TDK de adı ayçiçeği diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Günçiçeği ve Günçiçek de gün ile çiçek sözcüklerini birleştirir. Günebakan dört hecede okunur (Gü-ne-ba-kan); ince ünlülerle başlayıp kalın ünlülerle biter, ekler a'lı gelir: Günebakan'a, Günebakan'ın. Bitki adı olduğu için anlamı ilk duyuşta çoğu kişiye tanıdık gelir. Uzun bir ad olduğundan kısa bir soyadıyla daha dengeli durur.