Günaç, gün ve aç- sözcüklerinden kurulmuştur; Nişanyan Adlar adı Türkçe sayar ve karşılığını “gün açıyor” diye verir. Nişanyan Sözlük'e göre gün, Eski Türkçe kün “güneş, gündüz” sözcüğünden gelir; Orhun Yazıtları'nda yedi gün boyunca susuz geçildiği anlatılırken “geceli gündüzlü” sözü kullanılır. Aç- fiili ise Eski Türkçede açmak, aralamak, çözmek, yaymak ve aydınlanmak gibi anlamları birlikte taşır.
Fiilin aydınlanma anlamı ada özellikle uyar: gün açmak, havanın açılıp aydınlanması demektir. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı günün doğup her yanı aydınlatması dileğiyle açıklar. Hem kız hem erkek adı olarak kayıtlı Günaç, ç ile bittiği için ek alırken söyleyişte yumuşar; yazımda ise Günaç'ı, Günaç'a biçimi korunur. Güneç ve Güniz gibi gün ile başlayan kısa adlarla aynı aileden sayılır.