Eşit, eş sözcüğünden türetilmiş Yeni Türkçe bir sözcüktür ve “denk, aynı değerde” demektir; Nişanyan Adlar da adın karşılığını “eşit” diye verir. Nişanyan Sözlük'e göre sözcük eş'e +It eki getirilerek yapılmıştır, ama bu ekin kaynağı ve işlevi belirsizdir. 1934 tarihli Tarama Dergisi sözcüğün İstanbul ağzından derlendiğini kaydeder. Aynı yıl Türk Dilini Tedkik Cemiyeti Bülteni'nde müsavat karşılığı olarak eşit, müsavi karşılığı olarak eş önerilir.
Sözlüğün dikkat çektiği bir paralellik vardır: yine İstanbul ağzına özgü olup 19. yüzyılda ortaya çıkan yaşıt sözcüğü de aynı yapıdadır; yaş ile yaşıt arasındaki ilişki, eş ile eşit arasındakine benzer. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı değer ve nitelik bakımından denk olan diye açıklar. Ünlüyle başlayan ekler kesme işaretiyle ayrılır: Eşit'i, Eşit'e.