Erte, sabah ve ertesi gün anlamlarını taşıyan eski bir Türkçe sözcüktür; Nişanyan Adlar adın karşılığını “şafak” diye verir. Nişanyan Sözlük'e göre sözcük Eski Türkçe érte “sabah” biçiminden gelir ve “erken” anlamındaki ér sözcüğünden türetilmiştir. Uygurca Altun Yaruk çevirisinde her sabah gün doğarken kalkmak érte ile anlatılır; Kaşgarî de sözcüğü gün doğumu diye açıklar ve sabah erkenden işe kalkan birini örnek verir.
Sözlüğün notuna göre birçok eski dilde “sabah” anlamındaki sözcük ertesi sabahı da çağrıştırır; Almanca Morgen ve İngilizce morrow bu çift anlamın örnekleridir. 1477 tarihli bir sözlükte sabah yıldızı ėrte yılduzı diye geçer. TDK Kişi Adları Sözlüğü de ad için yarın ve şafak vakti anlamlarını verir. Ertan ve Ertün ise ses bakımından yakın adlardır.