Ermiş, ermek fiilinin -miş'li biçimidir; Nişanyan Adlar karşılığını bilgeliğe ya da bir mertebeye ermiş olan diye verir. Nişanyan Sözlük ermiş'i ér- “yetişmek, ulaşmak” fiilinin türevleri arasında sayar. Fiilin “olgunlaşmak” anlamı sözlükteki bir tanıkta açıkça görülür: 1347'den önceye ait Kelile ve Dimne çevirisinde, ne cins tohum ekilirse o türden yemişin ve tahılın yetiştiği anlatılırken bu fiil kullanılır. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı eren, evliya ve olgunluğa ulaşmış kişiyle açıklar.
Nişanyan Sözlük önemli bir ayrıma da dikkat çeker: uzun ünlülü ér- “yetişmek” ile kısa ünlülü er- “olmak” iki ayrı fiildir ve birbiriyle ilgisi yoktur. Ermiş, birincisinden gelir. Erdin adı da aynı fiile dayanır. Kayıtta erkek adı olarak yer alan Ermiş, ş ile bittiği için ünlüyle başlayan soyadlarına yumuşak bir geçişle bağlanır.