Düzey, Dil Devrimi yıllarında türetilen ve bugün “seviye” karşılığı olarak kullanılan Türkçe bir sözcüktür. Nişanyan Sözlük onu düz kelimesine Yeni Türkçe +(g)Ay ekinin getirilmesiyle yapılmış sayar; ilk tanığı 1935 tarihli bir Cumhuriyet gazetesi yazısıdır ve orada amaç, vatandaşları “yüksek bilgi düzeyine” çıkarmak diye anlatılır. Kökteki düz ise Eski Türkçe tüz biçimine dayanır; özgün anlamı “barışık, uyumlu, düzenli”dir. Orhun Yazıtları'nda beylerin ve halkın tüz, yani uyum içinde olduğu söylenir.
TDK Kişi Adları Sözlüğü'nde ise ad, bir insanın öbürlerine kıyasla ne kadar değerli ve yüce olduğunu anlatan bir ölçü diye açıklanır. Nişanyan Adlar'da ad yer alır, ama açıklanmaz. Erkek adı olarak kayıtlı Düzey'in sonundaki y, ünlüyle başlayan eklere doğrudan bağlanır: Düzey'i, Düzey'e. Dikey adıyla aynı ses kalıbındadır; ikisi de ince ünlülü, iki heceli ve y ile biten adlardır.