Dost, Farsça kökenli bir sözcüktür ve “arkadaş, yoldaş, sevilen ve güvenilen kişi” anlamına gelir; Nişanyan adı “yoldaş” karşılığıyla verir. Notuna göre ad, 1960'ların sonlarından itibaren özellikle sol çevrelerde benimsenmiştir. Sözcük Türkçede yüzyıllardır yaşadığı için anlamı herkesçe bilinir; tasavvuf ve halk şiirinde Tanrı'yı ya da sevgiliyi anlatmak için de kullanılmıştır.
Tek heceli, çok kısa bir ad olduğu için uzun ya da çok heceli bir soyadıyla iyi bir denge kurar. Seyrek kullanıldığından ilk duyuşta dikkat çeker. Benzer isimler arasındaki Cenk ve Bars da tek heceli adlardır.