Dirikök, diri ve kök sözcüklerinin birleşimidir. Diri, Ana Türkçe *tīrig'e dayanır; canlı, yaşayan, zinde ve solmamış anlamlarını taşır. Kök, Ana Türkçe *kök (kök) sözcüğünden gelir; bitkinin topraktaki bölümünü anlattığı gibi bir şeyin kaynağı, başlangıcı anlamında da kullanılır. Bitki imgesiyle düşünüldüğünde diri bir kök, sağlıklı ve canlı kalan bir soy kaynağını çağrıştırır; TDK'nin açıklaması da adı soyunda sağlık ve canlılık bulunan biri olarak yorumlar.
Benzer isimler arasındaki Derinkök aynı kök öğesini derin sıfatıyla birleştirir; Dirisoy ise aynı anlamı soy sözcüğüyle verir. Dirikök üç hecede okunur (Di-ri-kök) ve ünlüleri baştan sona ince olduğu için ekler e'li gelir: Dirikök'e, Dirikök'ün. Sonundaki k sesi iki kez geçtiği için ad sert bir ritimle biter.