Dilemre, dil sözcüğü ile Emre adının birleşiminden oluşur. Dil, Ana Türkçe *til'den gelir ve burada konuşulan dil anlamıyla okunur. Emre'nin kökü Vikisözlük'e göre Eski Türkçedeki amran- (sevmek, arzulamak) fiiline dayanır; bugünkü imrenmek fiili de aynı kökten gelir. Ad seven, dost ve ozan karşılıklarını taşır; Yunus Emre gibi eski halk şairlerinin Emre'yi lakap ya da unvan olarak kullandığı da aynı kaynakta belirtilir. Böylece Dilemre, dilini seven kişi anlamına gelir; TDK de adı anadiline tutkuyla bağlı biri diye yorumlar.
Hece sınırı Di-lem-re biçiminde düştüğü için iki öğenin birleştiği yer duyulmaz ve ad ilk duyuşta tek parça bir ad gibi algılanır. Ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Dilemre'ye, Dilemre'nin. Benzer isimler arasındaki İmre, Emre ile aynı kökten gelen ve aynı anlamları taşıyan bir addır.