Dik, yatay bir düzleme göre dikey duran, eğik olmayan anlamına gelen bir sözcüktür. Vikisözlük'e göre Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *tik-'e dayanır; Eski Türkçede tik olarak geçer ve sonuçta Orta Çincedeki düz, doğru anlamlı bir sözcüğe bağlanır. Türkçe Vikisözlük'te sözcüğün başka anlamları da vardır: yatık durmayan, sert; kalın, tok ses; ve sert bakış. Dikmek fiilinin emir biçimiyle de aynı yazılır. TDK'nin kaydı bu anlamlara aksi, huysuz anlamını da ekler.
Ailenin bilmesi gereken nokta, dik sözcüğünün günlük dilde “dik başlı”, “dik konuşmak” gibi kullanımlarda inatçılık ve kabalık çağrışımı da taşımasıdır. Tek heceli, üç harfli bir erkek adıdır ve ekler ince ünlüyle gelir: Dik'e, Dik'in. Benzer isimler arasındaki Dirik ve Dil ses bakımından yakın kısa adlardır; dik sözcüğü Dikalp ve Dikay gibi adlarda ilk öğe olarak da kullanılır.