Dâhi, Arapçada “çok zeki, kavrayışlı, becerikli” anlamına gelen dâhî sözcüğünden gelir; özgün yazımı داهى biçimindedir. Nişanyan Adlar'a göre Arapçada “usta, becerikli” anlamında kullanılan bu sözcük, Osmanlı Türkçesinde Batı dillerinden alınan génie ya da genius kavramının karşılığı olarak benimsenmiştir. Bugünkü “olağanüstü yetenekli kişi” anlamı bu benimsemenin sonucudur.
Dâhi'nin ilk hecesi uzun söylenir: Dâ-hi. İlk hecedeki uzun a şapkayla gösterilir; şapkasız yazıldığında “de, da” anlamındaki dahi bağlacıyla karışabilir. Bu nedenle resmî kayıtta yazımın nasıl yapıldığına dikkat etmek gerekir. Kısa yapısı uzun soyadlarıyla dengeli durur.