Coşkuner, Coşkun adı ile Türkçe er (erkek, yiğit) sözcüğünün birleşiminden oluşur. Nişanyan Adlar Coşkun'u coşmak fiilinden türemiş, “taşkın, ateşli” anlamında yeni Türkçe bir ad olarak kaydeder; kayda göre ad 1920'lerde dolaşıma girmiş ve bilinen en eski örneği 1919'dan kalmıştır. TDK Kişi Adları Sözlüğü Coşkuner'i “heyecanla coşan, coşkulu kişi” diye açıklar.
Ünlü uyumuna bakıldığında Coşkuner'in son hecesi ince e ile ayrılır: Coş-ku-ner. Sonu -er ile biten Bilginer ve Dönmezer gibi adlarla aynı kalıptadır. Uzunca bir ad olduğu için kısa bir soyadıyla daha dengeli söylenir; Coşkun kısaltması da doğal bir seçenektir.