Cenk, Farsçada “savaş” anlamına gelen sözcüktür; Nişanyan Adlar ve TDK Kişi Adları Sözlüğü bu anlamda birleşir. Sözcük Türkçeye çok erken girmiş, “cenk etmek” deyimi ve halk anlatılarındaki “cenkname” türü gibi kullanımlarla yerleşmiştir. Ad olarak seçilmesi, savaşın kendisinden çok cesaret ve mücadele fikrini çağrıştırmasındandır.
Sonundaki nk ünsüz kümesi, tek heceli Cenk'e kısa ve keskin bir söyleyiş verir. Tek heceli olduğu için iki ya da üç heceli bir soyadıyla iyi dengelenir. Aynı kökten Cenker, Cenger ve Cengâver gibi daha uzun adlar da kurulmuştur.