Denk, eşit, uygun, dengeli anlamlarına gelen eski bir Türkçe sözcüktür. Vikisözlük'e göre Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesindeki däŋ biçimi üzerinden Ana Türkçe *teŋ'e (eşit) dayanır; bu sözcüğün de Orta Çincedeki eşit, tür anlamlı bir sözcükten ya da para tartmaya yarayan küçük bir kantarın adından geldiği düşünülür. Eski Türkçedeki teŋ ve Kazakçadaki teŋ akraba biçimlerdir. Türkçe Vikisözlük ayrıca yük hayvanının iki yanına yüklenen yük parçasını ve bağlanmış eşya balyasını da denk diye kaydeder. TDK adı yaşça, değerce eş ve nitelikçe uygun anlamlarıyla açıklar.
Tek heceli ve dört harfli bu ad, iki ünsüzle (nk) bittiği için kısa ve sert bir sese sahiptir. Ekler ince ünlüyle gelir: Denk'e, Denk'in. Günlük dilde “denk gelmek”, “denk düşmek” gibi deyimlerde sık geçtiğinden ad kolay akılda kalır. Benzer isimler arasındaki Denkel ve Denker aynı kökten türemiş adlardır.