Celil, Arapçada “ulu, heybetli, yüce” anlamına gelen celîl sözcüğünden gelir; özgün yazımı جليل biçimindedir. Nişanyan Adlar bu sözcüğün Allah'ın adlarından biri olduğunu hatırlatır. Bu nedenle ad, çoğu örnekte “Celil olanın kulu” anlamındaki Abdülcelil'in kısalmış hâli olarak taşınır; yani tek başına kullanılsa da arkasında bir dinî bileşik ad durur.
Yazımı ile söyleyişi arasında fark bulunmayan Celil, Ce-lil biçiminde iki hecede ve ince ünlülerle söylenir. Kısa ve sert ünsüzlerle kurulduğu için uzun, çok heceli bir soyadıyla dengeli bir ses verir. Aynı kökün kız adı biçimi Celile'dir; daha uzun ve resmî bir söyleyiş isteyen aileler için Abdülcelil de aynı anlamı taşır.