Çelikyay, çelik ve yay sözcüklerinden oluşur. Yay, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *yā(y) (yay, silah) sözcüğüne dayanır; Azerice, Kırım Tatarcası ve Gagavuzcada yay, Kırgızcada jaa biçiminde akrabaları vardır. Ok atmaya yarayan silahın yanında zemberek, çember parçası ve hallacın pamuk attığı araç da yay diye anılır; Vikisözlük'ün İngilizce sürümü yaz mevsimi anlamını da kaydeder. Çelik ise sertliğiyle bilinen alaşımdır. Çelikten bir yay hem esnek hem güçlü bir nesneyi çağrıştırır; TDK de adı güçlü, kuvvetli kişi diye açıklar.
Ad üç hecede okunur (Çe-lik-yay). Son hece kalın ünlülü olduğundan ekler a'lı gelir: Çelikyay'a, Çelikyay'ın. Yay sözcüğü yaymak fiilinin emir biçimiyle de sesteştir; adın anlamı ise silah ve zemberek anlamındaki yay'dan gelir. Benzer isimler arasındaki Çeliktaş ve Çelikbaş aynı ilk öğeyi taşır.