Bük, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *bük sözcüğüne dayanan ve sık çalılık anlamına gelen eski bir Türkçe addır. Vikisözlük sözcüğe birkaç anlam verir: ırmak ya da dere boyunca uzanan sık çalı ve ağaçlık, akarsu ve göl kıyısında ekime elverişli verimli toprak, böğürtlen ve dönemeç. TDK'nin kaydı da ağaçlık, orman ve kıyıdaki verimli tarla anlamlarını içerir; iki kaynak böylece büyük ölçüde örtüşür. Zonguldak'ın Devrek ilçesinde bu adı taşıyan bir köy de vardır.
Tek heceli ve üç harfli Bük, Türkçedeki en kısa adlardandır. Bükmek fiiliyle sesteş olduğu için emir biçimi gibi duyulabilir; Vikisözlük ise çalılık anlamındaki bük'ü bükmek fiilinden ayrı bir madde olarak verir. İnce ünlülü ekler alır: Bük'e, Bük'ün. Kısa olduğundan uzun bir ikinci ad ya da soyadıyla dengeli bir bütün kurar. Benzer isimler arasındaki Bucak da bir yer, bir köşe anlatan eski bir sözcüktür.