Bozer, boz ve er sözcüklerinden kurulmuş görünür. Er, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi aracılığıyla Ana Türkçe *ēr sözcüğüne dayanır; erkek, yiğit, savaşçı ve soylu kişi anlamlarını taşır ve tek başına da erkek adı olarak kullanılır. Eski Türkçede ve Azericede (ər) aynı sözcük yaşar. Boz ise kır ya da gri rengi anlatan Türkçe bir sözcüktür. TDK adı cesur, yürekli bir yiğit diye açıklar; bu anlam büyük ölçüde er öğesinden gelir.
Okunuşta dikkat edilecek nokta, adın bozmak fiiline benzemesidir. Bu fiilin geniş zamanı bozar olduğu için Bozer ile aynı biçimde değildir, yine de ilk duyuşta fiil akla gelebilir. İki heceli ad (Bo-zer) ince ünlüyle biter ve ekleri buna uyar: Bozer'e, Bozer'in. Benzer isimler arasındaki Bozerk aynı başlangıcı erk ile sürdürür; Koçer ve Narter de er ile biten adlardır.