Bergüzar, Farsça kökenli bir addır; Nişanyan Adlar onu Belgüzar kaydı altında ele alır ve karşılığını “armağan” olarak verir. Türkçede bergüzar sözcüğü, hatırlanmak için verilen armağanı, yani yadigârı anlatır; TDK de adı bu anlamla açıklar. Nişanyan'a göre Belgüzar biçimi erkek adı olarak yalnız Mesudiye-Şebinkarahisar-Koyulhisar yöresiyle sınırlıdır.
Adın anlamı, çocuğu aileye verilmiş bir armağan olarak gören düşünceyle örtüşür. Belgüzar aynı adın r yerine l ile söylenen biçimidir. Divan şiirinde de “bergüzâr” sözcüğü sevgiliden kalan hatıra anlamında sık kullanılmış bir sözcüktür; ad bu edebî çağrışımı da taşır.