Bellek, bellemek fiilinden türetilmiş bir sözcüktür; Vikisözlük'e göre sözcüğü yazar, şair ve eleştirmen Nurullah Ataç türetmiştir. Bellemek, Ana Türkçe *bel-le- biçimine dayanır ve akılda tutmak, öğrenmek anlamını taşır; Azericedeki bəlləmək ile akrabadır. Bellek de bu kökten gelerek öğrenilenleri saklama ve gerektiğinde hatırlama yetisini anlatır; bugün bilgisayarların veri sakladığı donanım da bellek diye anılır. TDK de adı hatırlama yetisi ve ezberlenen bilgiyle, ayrıca iz ve işaret anlamlarıyla açıklar.
Günlük dilde ve teknolojide sık kullanılan bir sözcük olduğu için ad hemen anlaşılır. İki hecede okunur (Bel-lek); ortadaki çift l yazımda korunur. Özel ad olduğundan sondaki k yazımda değişmez: Bellek'e, Bellek'in. Benzer isimler arasındaki Belek ve Eslek ses bakımından yakındır.