Bedi, Nişanyan Adlar'da Bedi/Bedii başlığıyla kayıtlıdır; Arapça kökenli bu ad “harika, eşi benzeri olmayan” anlamına gelir ve özgün yazımı بَدِيع biçimindedir. Kayda göre Bedî sıfatı hem “benzersiz eserler yaratan” hem de “benzersiz eser” anlamına gelir; ilk anlamıyla Allah'ın isimlerinden biridir. Nişanyan'a göre Bedi ve Bediğ biçimleri neredeyse her zaman Hatay ve Mardin'deki Arapça konuşan topluluğa aittir; Bedii de aynı bölgede yaygındır, birkaç örnekte eski İstanbul seçkinleri arasında görülür.
Kadınlar için kullanılan biçimi Bedia'dır. Benzer isimler arasındaki Vedi, Sadi ve Nadi aynı ses yapısında, -i ile biten kısa erkek adlarıdır.