Aytemiz, ay ve temiz sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “ay kadar temiz, ay gibi pak”tır. Temiz sözcüğünün kökeni pek bilinmez: Nişanyan Sözlük onu Arapça tamyīz “seçme, ayıklama, arıtma” sözcüğüne bağlar ve sözcüğün Türkçede “temyîz olmak”, yani “ayıklanmak, arınmak” deyiminden ayrışarak sıfat anlamı kazandığını anlatır. Aynı sözcük masdar biçimiyle bugün hukuk dilindeki temyiz olarak yaşar. Ay ise Eski Türkçe āy sözcüğüdür; Nişanyan Adlar da Temiz için “arınma” karşılığını verir.
Hem kız hem erkek çocuklara verilebilen Aytemiz, üç hecede “ay-te-miz” diye okunur ve z ile kapanır. Benzer isimler arasındaki Aydeniz ve Aybeniz aynı ay ögesiyle başlayıp -iz sesiyle biter; Altıniz de bu ses kalıbını paylaşan bir addır.